De SMT Kerstspecial was bijzonder. Ditmaal niet één spreker, maar een aantal bijdragen van tafelgenoten, met hoofdrollen voor Mariëtte en Paul van Olffen en Henk Fransen . Het was voor de deelnemende tafelgenoten een souvenir des lieu chers . Met muzikale intermezzi van Paul op authentieke instrumenten. Onder de glasplaat van de realiteit werden zo unieke talenten en waarden aangetrild. Tijdens het diner liet Erik Wijdemans ( Impres ) ons genieten van sfeervolle muziek van DJ River. Je kunt de muziek zelf gratis dowloaden.

 

In de tweede helft van de dag vertelde Henk een indringend verhaal over een immuuncel die de taak heeft het lichaam schoon te houden van overmatige hoeveelheden ziekmakende bacillen, kankercellen en wat dies meer zij. Het was een metafoor voor de huidige vecht maatschappij. 

Theo Buijsrogge van het Spiritueel Ondernemers Netwerk heeft een boeiend verslag gemaakt. "Het was", aldus Buijsrogge, "een SMT-bijeenkomst anders dan anders, maar zoals altijd met echte verbinding tussen de deelnemers". Zijn foto's met teksten van Yvonne Sep, van Vivencia ,  geven een extra dimensie aan het  geheel.

 

Dit was een bijzondere bijeenkomst van de Spirituele Management Tafel.
Ditmaal niet één spreker, maar een rijke verzameling bijdragen van velen, met hoofdrollen voor Paul en Mariëtte van Olffen van (De Vrijplaats) en Henk Fransen (Bondgenoot).

http://www.devrijplaats.com/

http://www.bondgenoot.com/

 

Paul trapte af.
Het zijn turbulente tijden en we worden van buiten gebombardeerd met impulsen. Als je er niet voor waakt slaat dit naar binnen. Vraag je daarom regelmatig af of je nog bent aangesloten op je Zelf. Je kunt gaan mediteren, maar als je alleen maar bezig bent te denken dat je gedachten moeten verdwijnen, dan lukt het nooit. Het sleutelwoord is loslaten.

Mariëtte leidde ons daartoe door het volgende "ritueel":
- keer je naar je buurman/-vrouw en vertel je kopzorgen (ga er niet over discussieren)
- sluit je ogen en verplaats je aandacht naar je hart
- wat voel je als je hartewens opkomen?
- vertel de ander wat je hartewens is.
- vervolgens werden in de hele groep één voor één de hartewensen uitgesproken en gelijktijdig verbonden met de groep door de hand van de buurvrouw/-man vast te houden. Totdat de hele groep was verbonden en iedereen zijn hartewens had geuit.
Het was mooi om alle hartewensen te horen, te ervaren hoe verschillend die kunnen zijn, maar ook dat in iedereen een mooi mens schuil gaat en je daarmee te verbinden.

Paul liet ons vervolgens ervaren wat klank kan doen om verbinding met je Zelf te krijgen. Allereerst door gezamenlijk ritmisch trommels te bespelen en later door een klankmeditatie met klankschalen en een grote gong.
Met nog meer exotische instrumenten liet Paul zien wat klanken en muziek allemaal in ons teweeg kunnen brengen.

Na het diner was het woord aan Henk Fransen (Bondgenoot)
met een wel heel bijzonder verhaal.

Henk is arts, gespecialiseerd in het zelfgenezend vermogen en schreef o.a. het boek Bondgenoot:

http://www.bondgenoot.com/

Bondgenoot, autobiografie van een immuuncel
Henk Fransen

http://clk.tradedoubler.com/click?a=1506979&p=67859&g=17297694&epi=1001004001841684

Hij transformeerde zich weer tot immuuncel en vertelde ons zijn verhaal, de immuuncel die Bondgenoot werd genoemd. Bondgenoot beschermt de mens tegen vijanden en herinnert alle cellen aan hun unieke opdracht. Het werd een meeslepend, superorigineel verhaal, waaron bondgenoot de strijd aan gaat met leegte, die de mens dreigt te vernietigen. Het lijkt aanvankelijk een hopeloze strijd: leegte is een geducht tegenstander en de behandelingen van Witjas maken het er ook niet veel beter op. Geholpen door het hart, dat hem nieuwe energie geeft en longcel die hem leert Grote Wijsheid te ademen komt Bondgenoot echter tot diepere inzichten, zodat hij uiteindelijk zijn kroon verdient: hij buigt zijn teleurstellingen en pijn om in het voordeel van de mens en draagt zo bij aan de genezing van de mens.

Een belangrijke conclusie is dat door zelf met bezieling jouw taak uit te voeren je anderen het vertrouwen geeft dit ook te kunnen doen. Henk bedacht een prachtig symbool voor het herkennen en erkennen van de kracht en pracht die in elk mens zit: iemand kronen.
Als afsluiting van dit hele bijzondere verhaal werd de hele groep gekroond door het aan elkaar uitdelen van een Kata (de sjaal waarmee de Dalai Lama zijn gasten altijd ontvangt).

Tussen de bedrijven door leverden verschillende SMT leden een bijdrage met iets dat hen heel erg inspireerde:

http://www.impres.nl/

Tijdens het diner liet Erik Wijdemans (Impres) ons genieten van prachtige muziek van DJ River

http://www.djriver.com/comp_menu_.htm

.
Je kunt de muziek zelf gratis dowloaden van de site van DJ River
De coloured rooms en de ambient/chillout mixes passen het beste bij de SMT-sfeer. Deze mixes zijn elk ca. 60-70 minuten lang. Wat we gehoord hebben valt onder ambient/chillout.

Jacqueline Boordewijks vertelde over haar passie voor hoeden maken. Een hoed is een prachtige uiting van oorspronkelijkheid, kracht, vrijheid, creativiteit en verbinding. Het is ook een prachtige metafoor voor het werken vanuit je unieke kracht. Een indrukwekkend verhaal, waardoor ik nooit meer op dezelfde manier naar een hoed zal kijken.

Chantal Halmans (Inana) vertelde openhartig over haar transformatieproces, waarin het volgende stuk uit het boek " Het godinnenorakel" van Amy Sophia Marashinsky veel indruk maakte:

http://www.inana.nl/

http://clk.tradedoubler.com/click?a=1506979&p=67859&g=17297694&epi=666795781

Ik ging erheen
uit vrije wil
ik ging erheen
in m'n mooiste gewaad
getooid met de zeldzaamste juwelen
en de Hemelkoninginnekroon
Aangekomen bij de Onderwereld
werd ik bij elk van de zeven poorten
zevenmaal ontdaan van alles
waarvan ik dacht dat ik het was
tot ik naakt m'n ware zelf werd
Toen zag ik haar
Ze was harig en groot en ze geurde
en had een leeuwenkop
en leeuwenklauwen
ze verslond alles wat op haar pad kwam
Eresjkigal, mijn zuster
Ze was alles wat ik niet ben
Alles wat ik had verborgen
Alles wat ik had begraven
Ze is wat ik heb ontkend
Eresjkigal, mijn zuster
Eresjkigal, mijn schaduw
Eresjkigal, mijn ik

Reynold Chandansingh (De Wagenmenner) inspireerde ons met het volgende gedicht:

http://www.dewagenmenner.nl/

Het is wat het is (zelf is liefde)

Het is onzin
zegt het verstand
Het is wat het is
zegt de liefde

Het is ongeluk
zegt de berekening
Het is alleen maar verdriet
zegt de angst
Het is uitzichtloos
zegt het inzicht
Het is wat het is
zegt de liefde

Het is belachelijk
zegt de trots
Het is lichtzinnigheid
zegt de voorzichtigheid
Het is onmogelijk
zegt de ervaring
Het is wat het is
zegt de liefde

Erich Fried (1921-1988)
Vertaling Remco Campert

Josien de Vries (3Consult) verrijkte de bijeenkomst met het volgende:

http://www.3consult.nl/

When death comes
like a hungry bear in autumn;
when death comes and takes all the bright coins from his purse

to buy me, and snaps the purse shut;
when death comes
like the measle-pox;

when death comes
like an iceberg between the shoulder blades,

I want to step through the door full of curiosity, wondering:
what is it going to be like, that cottage of darkness?

And therefore I look upon everything
as a brotherhood and sisterhood,
and I look upon time as no more than an idea,
and I consider etemity as another possibility,

and I think of each life as a flower,
as common as a field daisy, and as singular,

and each name a comfortable music in the mouth,
tending, as all music does, toward silence,

and each body a lion of courage, and something
precious to the earth.

When it's over, I want to say: all my life
I was a bride married to amazement.
I was the bridegroom, taking the world into my arms.

When it's over, I don't want to wonder
if I have made ofmy life something particular, and real.
I don't want to find myself sighing and frightened,
or full of argument.

Mariëtte van Olffen droeg twee gedichten voor die ze in een donkere periode in haar leven had geschreven en die daarna ook vaak andere mensen tot steun bleken te zijn.

De appelboom

Ik zie je staan, een appelboom
Je treft me in mijn hart
Zo scheefgegroeid, verwrongen
Verwilderd en verward

Je bast gescheurd, gebarsten
In vele tinten groen
Scheuren, spleten, gaten
Ik heb met je te doen

Toch sta je sterk geworteld
Geen kern, maar wel een hart
Met zacht mos op de bodem
Je maakt een nieuwe start

Een deel van jou is oud,
Doorleefd en vraagt erbarmen
Een ander deel is nieuw geënt
En doet je stam omarmen

Zo vlecht het oud en nieuw ineen
En reikhalst naar de lucht
Wat op vergane glorie leek
Draagt straks weer volop vrucht

LIEFDE

Liefde koestert en omhult
Verbindt verwonding en vervult
De donkere nacht wordt opgelicht
Geheeld wat schijnbaar was ontwricht

In stilte wordt het hart gehoord
De diepste bron wordt aangeboord
Wat leegte leek blijkt gouden grond
Waarop ik al die tijd bestond

En last but certainly not least: Ineke Rabbering (SMT):

Het nieuwe licht

De tijd tikt meedogenloos mijn leven weg
Verleden lijkt te verdwijnen in de eeuwigheid
Vragen over hoe ik eigenlijk was en hoe lang het al geleden is dat...
halen mijn historie achter de horizon vandaan
Ik zie dan dat ik met mijn vader hand in hand
huppel in het parkje om de hoek

Springende pijpenkrullen, rode strik
witte rokje, lachende schoentjes
Verstoppertje spelend achter dichte struiken
verdwalend langs spannende paadjes
een grote vijver met een vaderzwaan
die briesend, blazend zijn donzige kroost
van mij verwijdert houdt

Het paradijs reist af

Dat meisje van toen, wat heeft zij mij te vertellen?
Nu ik hier gewassen door de tijd voor je sta?
Met een hoofd vol hersens die willen leren, weten en vergeten
Een mond om te spreken en te zwijgen
Een hart met een labyrint aan lidtekens
Een ziel met zinwijzers naar een wereld zonder schappen
Een huid vol tekenen van de tijd

De tijd: hij is ook mijn vriend
Ga ik te snel, dan tikt hij op mijn schouders:
Hij zegt: Keer om!
Reis terug naar dat spelende sprankelende wezen
dat zich voort laat drijven door de Goddelijke adem
ingeblazen toen jij het lichaam van je moeder hebt verlaten

Is dat Grote Licht nog in mij?
Ik zie het in de ogen van mijn moeder
toen zij de aarde verliet
In de spiegeling van mijn pas geboren kind

In de ogen van de zwarte zwaan
die op een zonovergoten lentedag
verwondert op mij toe komt zwemmen

Vlak voor de oever kijkt hij mij aandachtig, vragend aan
Trots schikt hij zijn glanzende veren
Kijkt me nog eens aan. Nu indringerder
Zijn bloedrode snavel blijft gesloten

Zo oog in oog komt een souvenir uit mijn jeugd naar boven
Mijn vader, mijn hand in zijn hand
mijn pijpenkrullen, rode strik, lachende schoentjes
het parkje met de blazende vaderzwaan
die mij toen nog niet toeliet bij zijn kroost

Kennelijk had ik nog wat te leren!

Het was een SMT-bijeenkomst anders dan anders, maar zoals altijd met echte verbinding tussen de deelnemers. Iedereen bedankt voor deze warme bijeenkomst.