Rinze Terluin (55) is een trainer en coach die mensen wil helpen zich te vernieuwen. Want waarom zou je je laten tegenhouden door "zo ben ik nu eenmaal" bij het realiseren van "zo wil ik zijn"!? En waarom zou een bedrijf of organisatie zich ingraven in "zo doen we dat nu eenmaal hier" als hij ook kan kiezen voor "zo willen we zijn"?

Een mooie boodschap. Waar wel het een & ander voor nodig was om hem te formuleren. Lees hier welke pad Rinze ging voordat hij de kracht van loslaten ontdekte. En waarom we veranderen allemaal stiekem eng vinden, terwijl het niet hoeft. 

Waar ben je zelf begonnen met werk?

Tijdens mijn studie politicologie wist ik zo goed als zeker dat ik de politiek in zou gaan. Maar de studie was een doeltreffende manier om erachter te komen dat dit geen goed idee was. Het reilen en zeilen op de faculteit leek namelijk nog het meest op een politieke slangenkuil in het klein. Het leek meer om het politieke spel te gaan dan om het nastreven van belangrijke doelen.  Mensen om me heen vonden het leuk dat spel te spelen, maar ik niet. Het was een goede les voor me: mijn toekomst lag duidelijk niet in de politiek.

En toen?

Ik ontdekte dat communicatie eigenlijk altijd als een rode draad door mijn leven had gelopen. Vroeger schreef ik de schoolkrant al vol en tijdens mijn studie bleef ik schrijven, dus toen ik de kans kreeg de tekstschrijverij in te gaan, vond ik dat prachtig. Van daaruit was de stap naar 'echt' communicatiewerk niet meer groot. Ik begon een PR/communicatiebureau, dat ik na een paar jaar fuseerde met een groter bureau. Met succes: binnen tien jaar hadden we het opgebouwd tot een tent met 140 man, het grootste commnicatieadviesbureau van Nederland.

Leuke successtory.

Klinkt goed hè. Er was wel een groot probleem: ik was een manager geworden, tegen wil en dank. Kortom: ik moest me bezighouden met allerlei zaken die niets meer te maken hadden met waarom ik ooit het vak had gekozen. Dat moest dus fout gaan, en dat ging het ook. Op mijn 50e ben ik uit die zaak gestapt, totaal afgeleefd, met allerlei lichamelijke klachten en het gevoel alsof ik spiritueel uitgewoond was. 

Maar je grootste crisis kan je grootste geschenk worden, zeggen de wijze boekjes.

Precies. Want in die tijd leerde ik wat echt loslaten betekent. Het is de belangrijkste stap in elk veranderingsproces. Loslaten geeft nieuwe dynamiek en kansen de ruimte. En aangezien alles voortdurend verandert in het leven, dus ook op het werk, is het wel zo handig er getraind in te raken. Het zou eigenlijk een vak op school moeten zijn: 'Hoe ga je om met veranderen?'

Wat doe je nu in je werk?

Ik adviseer en train individuele mensen en teams - en daarmee complete organisaties - in het vernieuwen van hun (bedrijfs)leven. Dat betekent steeds opnieuw het eigen gedrag bekijken, veranderingen verwelkomen in plaats van afwijzen, en vooral jezelf niet al te serieus nemen. Zoals op mijn website staat: ik geloof in overvloed, persoonlijke macht en de helende kracht van humor.

Waar zit voor mensen de bottleneck wat betreft veranderen en loslaten?

Bij loslaten gaat het er eigenlijk om dat je je ego kunt loslaten. De functie van ego is namelijk bescherming: het ego geeft jou het idee dat jij de wereld om je heen kunt controleren als je maar genoeg je best doet. Maar dat is in feite onjuist. Met loslaten geef je de controle uit handen, alsof je een parachutesprong gaat maken. Daarvan weet je ook wel dat de kans enorm groot is dat het goed afloopt, maar helemaal zeker weten kun je dat niet. 

Mensen willen toch graag garanties in het leven.

En laten die nu nét niet bestaan! Ik zie directies het vaak zeggen tegen hun medewerkers: 'Het is nu even door de zure appel heen bijten, maar daarna wordt het weer zoals vroeger.' Nee, het wordt dus niet meer zoals eerst, het wordt voor altijd anders! Het leuke is dat er vaak een groepje ontstaat binnen een bedrijf, de early innovators: die gaan de uitdaging aan, ervaren dat het inderdaad goed komt en krijgen dan de smaak te pakken. Zo'n clubje trekt dan op termijn het hele bedrijf mee, althans de meerderheid. Er zijn natuurlijk altijd afvallers of mensen die het niet voor elkaar krijgen.

Wat ga je doen op de SMT-lezing op 19 mei?

Het wordt een mix tussen een lezing en een workshop. Ik zal uit eigen ervaring putten wat betreft het (soms zeer pijnlijke) proces van loslaten en veranderen. Maar uiteraard ook over de prachtige uitkomsten die 'loslaten' kan bewerkstelligen, zowel binnen bedrijven als in het persoonlijke leven. Oefeningen tussendoor geven het verhaal een praktische onderlaag. En natuurlijk: dit alles met een goede dosis humor en lucht. Zonder dat kan ik namelijk sowieso geen lezing geven!

Meer informatie op www.loslaten.nl