Dries Oosterhof drs. Andragogiek, heeft met Leiderschap in Contact zijn levenswerk geschreven. Hij toetst zijn kennis en inzichten rondom begeleiding van bestuurders van allerhande organisaties. Zijn boodschap: van doorslaggevende betekenis is vooral 'in contact zijn en blijven!' Met alle geledingen in een organisatie. Dat klinkt simpel, maar kost tijd. Of is er niets dan tijd? Tijdens dit congres laten wij directeuren die hij interviewde, aan het woord. Zij boeken opmerkelijke resultaten. Hoe? Maak het mee!

Japans zwaardkunstenaar, zenfilosoof en oud investment banker Bjørn Aris leeft zijn visie: oosters- en westers denken vullen elkaar succesvol aan. In zijn workshop licht hij een tipje van de sluier op. Oefeningen gericht op efficiëntie, overzicht, ademhaling, loslaten van wat hindert en zuiver waarnemen, zijn direct toepasbaar in het moderne (bedrijfs)leven. Bjørn traint en bestudeert al 27 jaar de Oosterse gevechtskunsten en Zen filosofie. Als beoefenaar van de Japanse zwaardkunst, zit hij in de Europese top-3. Hij is een veel gevraagd spreker voor het midden- en hoger kader uit het bedrijfsleven. Zijn boek De Zon komt op in het Oosten heeft inmiddels een bestsellerstatus!

Gerrit Breeman, directeur Volkshuisvesting Arnhem, weet het toeval te organiseren. Hij laat zijn hart mee kloppen op gesloten deuren bij bestuurders, teams en bewoners. Wonen is emotie, zo is zijn stelling. Hij is gaan kijken achter de voordeuren van de zogeheten Vogelaarwijken. Op basis van dit onderzoek en zijn ervaringen, bouwt Breeman met zijn team aan wijken waar mensen zich thuis voelen. Maar ook dat gaat niet zonder slag of stoot. Laat u verrassen door zijn inzichten, doorspekt met humor en verrassingen!

Gert van der Zwan, directeur Carolus Clusius College maakt van zijn school zonder gezicht letterlijk en figuurlijk een Wereldschool. Onder zijn leiding kroop zijn CCC, zoals het college in de wandelgangen wordt genoemd, uit een diep dal. Er worden in 2007 minder dan 200 nieuwe studenten geregistreerd. Vorig jaar zijn dat er 365! Hoe heeft hij tegen de stroom in, het tij weten te keren waar bestuurders, ouders en met name leerlingen, trots op zijn? En dat in een tijd van bezuinigingen en beperkingen op alle terreinen? Door dichter bij de studenten te staan en stil te staan bij hoe een puberbrein werkt. Door leerkrachten bij elkaar in de les uit te nodigen. Maar in wezen gaat het ook om kwetsbaar opstellen, en bevlogenheid. En verbindingen leggen, dichtbij en ver af. Met o.a.de UNESCO-school. Maak het mee!